Afscheid nemen van je kat

Net als de meeste kattenbaasjes zie je je kat waarschijnlijk als een volwaardig lid van je gezin. Als ze overlijdt, is dat meestal een verdrietige en pijnlijke ervaring. Rouwen is dus heel normaal. Ook al heelt de tijd alle wonden.

Afscheid nemen mag

Als de dierenarts je kat laat inslapen, blijf je intussen waarschijnlijk bij haar. Voor sommige mensen is het belangrijk om zo afscheid te kunnen nemen van hun huisdier. Maar zelfs als je niet bij haar in de kamer mag blijven, mag je meestal voordien nog even bij haar zijn en kun je achteraf voorgoed afscheid nemen.

Rouw maar

Na het overlijden van je kat zijn emoties als ongeloof, pijn, woede, schuld, depressie en angst heel normaal. Probeer ze niet te onderdrukken. Het rouwproces leert je het afscheid aanvaarden. Na een tijdje worden herinneringen die eerst pijnlijk waren positief. Denken aan je kat doet je al gauw glimlachen in plaats van huilen.

Hulp en steun

Iedereen rouwt op een andere manier. Misschien rouw je liever alleen. Misschien helpt het om je gevoelens en gedachten in een dagboek of in een gedicht neer te pennen. Zoek ook steun bij familie en vrienden. Of als je liever met een buitenstaander praat, kan je dierenarts je misschien een luisterend oor bieden.
Het allerbelangrijkste: schaam je nooit omdat het ‘maar een kat’ is. Je emoties zijn echt en je moet ermee leren omgaan op een manier die voor jou werkt.

Je kinderen leren omgaan met de dood

De meeste kinderen jonger dan 5 jaar begrijpen niet precies wat de dood betekent. Ze weten dat het iets is dat niet leuk is, maar ze zullen moeilijk snappen dat hun kat nooit meer terugkomt. Toch kunnen ze heel droevig zijn omdat hun harige vriendje er niet meer is. Geef je kind dus veel liefde en steun.
Tussen de 5 en 9 jaar worden kinderen zich ervan bewust dat de dood definitief is. Misschien geloven ze wel in een leven na de dood. Laat ze praten over wat er gebeurd is en doe niet alsof ze ‘te jong zijn om het te begrijpen’.
Oudere kinderen zijn helemaal mee met de betekenis van dood en rouw. Na de dood van hun kat ervaren ze dezelfde emoties als volwassenen. Het gebeurt wel eens dat rouwende kinderen gedragsproblemen krijgen: verlatingsangst, bedplassen, nachtmerries of concentratieproblemen op school.
Praat met je kinderen over hoe ze zich voelen en door eerlijk te zijn over wat er gebeurt. Is het nodig om je kat te laten inslapen? Betrek hen dan bij die beslissing zodat ze weten dat je rekening houdt met hun gevoelens. En ook al lijkt het zachter om te zeggen dat je kat ‘in slaap wordt gedaan’, zorg ervoor dat je kinderen wél begrijpen dat je kat gaat sterven. Het lijkt hard, maar het is beter dat ze precies weten wat er hen te wachten staat.

Begraven of cremeren

Misschien heb je nog niet beslist wat er met het lichaam van je huisdier moet gebeuren. Bespreek dit best met je familie en met de dierenarts wanneer je kat nog leeft. Er zijn 4 basisopties:
• je kat zelf in je tuin begraven.
• je kat op een dierenbegraafplaats laten begraven.
• je kat individueel laten cremeren: je krijgt de assen van je huisdier.
• je kat gemeenschappelijk laten cremeren.


Je beslissing hangt af van een aantal dingen: emotioneel, financieel en praktisch. Wil je haar in de tuin begraven? Informeer dan bij je gemeente of dat kan en wat de voorwaarden zijn. Wat je ook beslist, zorg ervoor dat iedereen die close was met je kat akkoord is.

Vorig artikel Terug naar 7+ JAAR
®/TM Trademarks of Mars, Incorporated and its affiliates.
© Mars, Incorporated, 2016. All rights reserved